Saigon - Hanoi

Homer is Vietnam-veteraan en leeft met zijn trauma. In het huis waarin hij zijn jeugd heeft doorgebracht, kijkt hij op oudejaarsavond, ingesloten door de sneeuw en omringd door zijn herinneringen, op de televisie naar een reportage waaraan hij zelf heeft meegewerkt: een groep oorlogsveteranen is twintig jaar later teruggegaan naar het front en verbroedert er met de vijand van toen. Homer probeert op die manier de boze geesten uit zijn hoofd te verdrijven. Felicity is dertien, zegt ze, maar later biedt ze af tot elf. Ze verveelt zich, ze is alleen. Ze telefoneert, draait een nummer, zomaar. Toevallig komt ze bij Homer terecht. De wat brutale en onbekende jonge meid blijkt heel erg uitgeslapen. Ze zet Homer aan het denken en draait, zonder het te willen, het mes nog enkele keren diep in de wonde ... Maar wanneer het gesprek afgelopen is, voelt Homer zich weer rustig en heel sereen. (bron: Stripweb)

Dans la maison de ses vacances enfantines, enfouie sous la neige, au coeur de ses souvenirs, il regarde à la télévision le reportage auquel il a participé : son retour, vingt ans après, sur les lieux de la guerre, sa fraternisation avec l'ennemi d'hier, sa tentative d'exorcisme qu'il renouvelle en cette veille du premier de l'an. Felicity a treize ans, peut-être onze. Un soir de réveillon, pour tromper son ennui, et sa solitude momentanée, elle téléphone au hasard. Le hasard, c'est Homer. La gamine effrontée, dont la réflexion est d'une richesse étonnante, force peu à peu la solitude d'Homer. (bron: Stripweb)